محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
469
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
تفتهاش ، شرباً نافع . حزاى برّى جهت تسكين درد و ورم آن . حمص شرباً ، در بواسير دموى آزموده . خراطين ضماداً ، جهت آن و نيز بىعديل . خنفسا طلاءً ، محلّل آن . خنزير ذروراً ، رافع آن . دبّ پيهاش ، طلاءً . دلبوث جهت خشك كردن و رفع رياح بواسير . راوند . راتيانج ضماداً ، جهت رفع آن مجرّب . رصاص طلاءً . رمان پوستش ، استنجاءً ، جهت قطع خون و امراض مقعد . رماد ضماداً ، بىعديل . زاج طلاءً . زرنيخ جهت سقوط دانهاش ، بىعديل . زفت يابس شرباً ، جهت قطع خون آن . زنجار جهت دانهاش . سداب . سرو صمغش ، ذروراً جهت رفع آن . سكبينج ضماداً . سمسم جهت قطع خون ، مجرب . سمن حمولًا ، قاطع . شبت ضماداً و شرباً ، نافع . شونيز شرباً ، بىعديل . صبر طلاءً ، جهت سقوط دانهء آن ضفدع روغنش ، مجرّب . طرفا بخوراً ، جهت اسقاط دانهء آن . طلق شرباً ، جهت قطع خون آن بىعديل و همچنين طلاءً ، به غايت مفيد . عقرب طلاءً و همچنين روغنش ، طلاءً مجرّب . عليق برگش ، ضماداً رافع آن . فاشرا طلاءً . فضّه ضماداً ، رافع آن . قثاء الحمار . قفر اليهود شرباً . كبر بخوراً ، رافع آن . كتم طلاءً . كرم ضماداً ، رافع آن . كرّاث آبش ، شرباً قاطع آن . كرّاث برّى تخمش ، رافع آن . كهربا طلاءً ، جهت ساقط كردن آن . لبن اللقاح نافع . لسان الحمل جهت خون آن . لوف بيخش ، شرباً جهت بواسير ظاهر و باطن ، مجرّب دانستهاند . ماركيوا رافع آن . مالك الحزين پيهاش ، طلاءً قاطع خون آن . مشمش روغن دانهاش ، جهت ظاهرى و باطنى . مقل شرباً جهت آن و همچنين ضماداً و نيز ضماداً ، جهت اسقاط دانهء آن . نارجيل و همچنين روغنش ، شرباً و ضماداً جهت آن مفيد . نسرين ضماداً ، جهت سقوط دانهء آن . نشا شرباً ، جهت قطع خون آن . نعنع ضماداً ، به غايت نافع . نفط شرباً و طلاءً . نمر پوستش ، جلوساً مسكّن آن . وسخ طلاءً . يبروج الصنم شرباً . ترياق ( 6 ) . دواء السّنه ( 11 ) مداومت يك سال . كلكلانج ( 23 ) جهت آن نافع . معجون الخبث ( 41 ) جهت آن نافع . معجون مقل ( 52 ) و نيز جهت خون بواسير . معجون ( 54 ) جهت قطع خون مجرّب . اطريفل صغير ( 73 ) جهت آن نافع . اطريفل مقل ( 75 ) جهت آن نافع . اطريفل مقل ( 76 ) نافع . نسخهاى از فلونيا ( 100 ) . حبّ المقل ( 17 ) جهت بواسيرى كه از اعتقال طبيعت باشد ، مجرّب . حبّ ( 42 ) جهت آنچه با خون باشد . حبّ ( 51 ) جهت دموى و ريحى و قاطع خون